شهید حسین علی احمدی

زندگینامه

شهید حسین علی‌احمدی در ۲۳ تیرماه ۱۳۷۲ در شهرستان الیگودرز دیده به جهان گشود. او فرزند ارشد خانواده بود و یک برادر و دو خواهر داشت. از دوران راهنمایی در کنار تحصیل، وارد کار شد؛ ابتدا در کنار عموی خود شاگردی می‌کرد و پس از مدتی به صورت مستقل به فروش سبزی و میوه پرداخت. در ۱۸سالگی وارد نظام شد و در تهران به عنوان یک درجه‌دار فعالیت خود را آغاز کرد. حسین با وجود سن کم، دوری از خانواده و سختی‌های خدمت، هرگز کم نیاورد و با علاقه و پشتکار مسیر خود را ادامه داد. در ۲۸سالگی تصمیم به ازدواج گرفت و در مشهد موضوع را با مادر خود در میان گذاشت. مادرش، همسر کنونی او را معرفی کرد. در همان اولین جلسه خواستگاری جمله‌ای گفت که نشان از نیت پاک و مسیر زندگی‌اش داشت: «راه من شهادت است؛ اگر می‌پذیرید هم‌مسیر هم شویم.» حتی در سفره عقد نیز همین درخواست را تکرار کرد. یک سال پس از عقد، زندگی مشترکشان را آغاز کردند. حسین مردی خانواده‌دوست، مهربان، خوش‌قلب، باعزت‌نفس و مهمان‌دوست بود. او همیشه از همسر و مادرش می‌خواست برای رسیدن به آرزویش یعنی شهادت دعا کنند. نمازهای خود را تا حد امکان در مسجد اقامه می‌کرد و عاشق کودکان بود؛ هر جا می‌رفت تلاش می‌کرد بچه‌ها را خوشحال و سرگرم کند. فشار کاری هرگز او را از خانواده جدا نکرد و برای خانواده همیشه وقت می‌گذاشت. در آخرین سفرشان، او همسر و مادرش را به کربلا برد و مثل همیشه درخواست کرد که برای شهادتش دعا کنند. همسر و مادرش نیز در کنار حرم امام حسین(ع) گفتند: «حسین جان، دیگر دِینی به گردن ما نیست، ان‌شاءالله هرچه خیر اوست رقم بخورد.» روز قبل از شهادت، به دوست خود وصیت‌گونه گفته بود: «اگر شهید شدم مراقب خانواده‌ام باش و اگر توانستید مرا در حرم حضرت معصومه(س) به خاک بسپارید، و اگر نه در الیگودرز.» اما به دلیل شرایط، امکان تدفین در قم فراهم نشد و پیکر این شهید والامقام در زادگاهش الیگودرز به خاک سپرده شد. چهل روز پس از آن سفر، حسین علی‌احمدی به آرزوی دیرین خود رسید و در آسمان شهادت پرواز کرد…