شهید مقصود جهانگیرزاده باراندوزی

زندگینامه

او مبارزه را در دوران کودکی آزموده بود، چهارده سال بیشتر نداشت که عکس ها و اعلامیه های امام را خوب می‌خواند و عکس های امام را شبانه به دست انقلابیون شهر می‌رساند. نوجوان، با تجربه انقلاب، شهادت برادرش را چراغی در سر راه زندگیش یافت و با آغاز دفاع مقدس، امتحان مدرسه زندگی را در جبهه داد و در هر حمله‌ای که می‌کرد، منتظر ندایی می‌شد که بگویند: ندا دهند؛ حجت مقبول و سعی‌ات مشکور، در آخرین عملیاتی که قامت می‌بایست، در سجده زود هنگامش، قبولی نیت‌اش را به او صلا داد. شهید مقصود جهانگیر زاده در سال 1343 در خانواده ای متدین و مذهبی ارومیه‌ای به دنیا آمد. حال و هوای مذهبی خانواده از همان ابتدا او را با مسائل دینی آشکار کرد. او در مکتب خانواده، عمل به واجبات، صداقت، راستگوئی و ایثار و فداکاری را آموخت، دوران رشد و شکوفایی او مصاف با اولین جرقه های انقلاب اسلامی بود. او توسط برادرش مصطفی جهانگیر زاده خیلی زود در حمل سلاح و تکثیر اعلامیه‌ها و نوارهای سیاسی و مذهبی آزموده تر شد. بعد از پیروزی انقلاب و شهادت برادرش در روز 22 بهمن 1357، گام در راه برادر گذاشت و در سنگر مدرسه و بعد در جبهه، به حفظ و دفاع انقلاب پرداخت. فضای نورانی جبهه و اخلاقیات حاکم بر بسیجیان تاثیر عظیمی در وی داشت. مقصود معتقد بود که جنگ با صدام آزمایش و امتحان الهی است و در نامه ای که به یکی از دوستانش نوشته بود با صراحت به آن اشاره کرد و می‌گوید: من نیز با اینکه لیاقتش را ندارم افتخار آن را پیدا کرده ام که در کنار این برادران قرار بگیرم امدادگر جوان با این شور عشق به تاریخ 20/7/61 در منطقه سومار سر پل ذهاب در حین رزم با دشمن بعثی، سر بر بالین معبود گذاشت و شهید شد.