شهيد عبدالله قوانلو

وصیتنامه

:به نام خداى تبارك و تعالى با سلام به هبر كبير انقلاب و شهيدان و با درود بر امت قهرمان و هوشيار در اين مرحله از زمان انسان متعهد بايد تصميم نهايى خود را انتخاب كند يا درجه رفيع شهادت يا ذلت وخوارى يكى از اين دو راه را من به عنوان يك مسلمان مقلد امام راه اول را انتخاب كردم و با عشق به شهادت به جنگ با عمال و در داخل به مبارزه پرداختم مگر ما از حسين بالاتريم يا ارزش جانمان بيشتر است اى مردم مسلمان ما براى خاك نمى جنگيم بلكه براى آزادى سرزمينهايى كه اشغال شده و براى اسلام مى جنگيم و اگر پيروز شديم و اگر پيروز نشديم در هر صورت شهيد هستيم و در نزد خداوند بزرگ روزى مى خوريم من خود را كوچكتر از آن مى دانم و خجالت ميكشم كه شما امت دانا را نصيحت كنم چون بالاتر و داناتر از من هستيد ولى پيامى براى شما دارم فرمانبر امام باشيد و در نمازهاى پنچ گانه خود او را دعا كنيد كه تا انقلاب‌مهدى خداوند آن بت شكن را نگهدارد و سايه او را از سر ماكم نكند مادرم از تو مى خواهم كه موقعى كه خداوند مرا به تو سپرد خوشحال شدى و در پس دادن امانت هم به خدا خوشحال باشى و اگر من شهيد شدم مرا ببخشى و ببخش كه در جوانى خدمتى بر تو نكردم اميدوارم كه هميشه دعا گوى من و ديگر شهيدان باشى خداوند ما را در بين شهيدان در گاهش قراردهد چون من به آرزوى خودم و به كام خودم رسيدم و اميدوارم كه در مقابل جسد و قبر من گريه نكنى و از شما مى خواهم كه مرا عسل و كفن نكنيد چونكه رهبرم حسين (ع) نه كفن داشت و نه غسل و اما خواهرهايم مى خواهم همچون زينب باشيد و او را بشناسيد و مقدس باشيد و تحمل صبرش را در مصيبت به آن بزرگى كربلا كه جلوى چشمش اتفاق افتاد سرمشق قرار دهيد و با حجاب و نجابت و عفت خود او را خشنود سازيد انشالله و اما برادر كوچك و تكم اميدوارم كه از شهيد شدن برادرت ناراحت نباشى بلكه افتخار كنى برادرت در راه خدا شهيد شد و از تو مى خواهم كخه سنگر مدرسه ات را ترك نكنى و بعدها سلاح من را بر عليه دشمنان اسلام زمين نگذارى